1. خبرگزاری ایسنا یکی از موثرترین خبرگزاری های داخلی در زمینۀ تئاتر است که مهمترین ویژگی آن را می توان دستیابی خبرنگاران آن به «اخبار دست اول» دانست. پیگیری اخبار روزانۀ ایسنا در حوزۀ تئاتر به خوبی نشان می دهد که خبرنگاران این خبرگزاری شبکۀ ارتباطی خوبی در میان هنرمندان ایجاد کرده اند و به خوبی از اعتماد منابع خبری خود برخوردارند. هرچند، متاسفانه اخبار ایسنا معمولا ساختار مناسب و منسجمی ندارند و بیشتر حکم اطلاعات خامی را دارند که روزنامه ها باید با استفاده از آنها خبر را مجددا تنظیم کنند.

2. این خبر نمونه ای از آن است که چگونه محافظه کاری منبع خبر موجب می شود که خبر از «واقعیت» منحرف شود.

کاملا مشخص است که مهمترین عنصر این خبر «انصراف یک گروه ایرانی از شرکت در جشنوارۀ بین المللی تئاتر عروسکی پراگ به دلیل مشکلات مالی» است. جشنوارۀ پراگ، به دلیل واقع شدن مرکز یونیما (اتحادیۀ جهانی نمایشگران عروسکی) در این شهر، در حوزۀ نمیش های عروسکی جشنوارۀ مهمی است و انصراف گروه ایرانی از شرکت در این جشنواره یک خسران واقعی است. به خصوص که در سال های گذشته ارتباط خوبی بین برگزار کنندگان این جشنواره با گروه های ایرانی برقرار بوده است و گروه های ایرانی در این جشنواره حضور موفقی و جوایزی را کسب کرده اند.

متاسفانه به نظر می رسد که این خبر به دلیل نگرانی مصاحبه شونده از رویارویی با مرکز هنرهای نمایشی و امکان از دست دادن فرصت اجرای عمومی در ایران، از واقعیت منحرف شده است.

 * برخلاف آنچه که مصاحبه شونده القا می کند، واقعیت این است که جشنوارۀ «پراک» هیچگاه هزینۀ رفت وبرگشت گروه های اجرایی را متقبل نمی شده است و در سال های گذشته نیز گروه های ایرانی با حمایت مالی مرکز هنرهای نمایشی ایران امکان شرکت در این جشنواره را پیدا می کرده اند.

پس در حقیقت نقطۀ شروع خبر اصلی این است که برخلاف سال های قبل، امسال مرکز هنرهای نمایشی حاضر به حمایت مالی از گروه ایرانی برای شرکت در جشنوارۀ «پراگ» نبوده است.

اگر اینگونه به این خبر نگاه کنیم، پرسش های تازه ای در برابر خود می بینیم. علت چیست؟ آیا مرکز هنرهای نمایشی در همین شروع سال 88 با مشکل مالی مواجه شده است؟ آیا مناسبات فرهنگی دو کشور تحت تاثیر مسائل سیاسی قرار گرفته است؟ یا ... چرا خبرنگار ایسنا این موضوع را نشکافته است؟

احتمالا درج این خبر به این شکل خواست مصاحبه شونده بوده است، اما وظیفۀ خبرنگار بیان حقیقت است و نه راضی نگه داشتن مصاحبه شونده به قیمت انحراف از حقیقت.