منبع: isna.ir

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: نگاهي به وبلاگها

اين بيمارى لاعلاج است و هيچ درمانى ندارد. هر كسى هم كه دچار آن بشود، از بين مى‏رود، خصوصاً اگر فيلمنامه‏نويس باشد!

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در وبلاگي به نشاني http://mra-weblog.blogfa.com آمده است: بيمارى فيلمنامه‏نويس‌ها و نويسنده‏ها، بازنويسى است. بازنويسى كردن بيمارى خطرناكى است كه هيچ علاجى ندارد. وقتى فيلمنامه يا نوشته‏اى تمام مى‏شود، بدانيد كه بازنويسى كردنِ آن هرگز تمام نمى‌شود. به همين خاطر نويسنده‏ها و فيلمنامه‌نويس‌ها، هيچگاه آثارشان را نمى‏خوانند، زيرا در اين صورت باز هم مى‏خواهند كه آنها را بازنويسى كنند.

معمولاً نود و نه درصد بازنويسي‌هاى دوم به بعد، زايد و بى‌مورد است. ناشى از وسواس بيمار گونه‏اى است كه هيچ درمانى ندارد. فيلمنامه را كه نوشتيد، يكى دو بار بخوانيد و يك بار هم بازنويسى كنيد. همين. هرگز آن را براى بار چندم بازنويسى نكنيد. اگر اين كار را بكنيد، بدانيد كه ديگر نمى‏توانيد متوقفش كنيد. اين هشدار را جدى بگيريد، خصوصاً كسانى كه فيلمنامه اولشان را مى‏نويسند.

عده زيادى را ديده‏ام كه مدام در حال بازنويسى كردنِ فيلمنامه اولشان هستند و هرگز هم نتوانسته‏اند آن را تمام كنند. معمولاً از بازنويسى‏هاى هفتم به بعد، به شكل حروف و صفت‌ها و اين چيزها گير مى‏دهند. فعل‌ها را تغيير مى‏دهند، فونت قلمها را عوض مى‏كنند و از اين جور كارها. ديگر با محتواى فيلمنامه كارى ندارند. ظاهرِ فيلمنامه را بازنويسى مى‏كنند.

وقتى فيلمنامه يا نوشته‏اى را تمام كرديد، ديگر هرگز به آن مراجعه نكنيد. فقط خاطره‏اى از آن در ذهن نگاه داريد و هرگاه كه دلتان تنگ شد، به آن خاطره مراجعه كنيد. در اين صورت، شايد براى مدتى از دستِ اين بيمارى عجيب و غريب، فرار كنيد.